Naartem.com

Vroeger, voor 2009

Vroeger

Vroeger werkte ik bij de thuiszorg. Vroeger hadden mensen het regelmatig over vroeger. Vroeger vond ik dat maar vreemd, ik leefde tenslotte in het heden. Dat is echter niet meer zo!

Net zoals ik vroeger in het heden leefde, zo leef ik heden in het verleden. Althans, daar ben ik de afgelopen nog door enkele Esthers op gewezen. „Waarom heb je al een half jaar niets geschreven op je web-log?”

Tja, vroeger zag je nog wel eens kleine onderwaterwezens, gristenhonden, stripfiguren of ander interessant volk. Maar nu? Nu heb ik nog een verhaal over een kat die dankzij een verslaafde een beter leven heeft gekregen op de plank staan (waargebeurd) . Waarom u daar nog niet van op de hoogte bent gebracht? Tijd he, tijd. Boy George song ooit ‘Time won’t give me time’ en daar sloeg ie de spijker op de kop. Maar dat zei hij vroeger, he? Ik heb de aantekeningen, een vriend van me zou de foto’s moeten hebben. En dan? Tja, laat ik dat vanuit Nederland maar gaan schrijven, dan gaat dat wat makkelijker dan vanuit Luxemburg.

Roept u maar: “Smoesjes, vroeger schreef je over een zonsverduistering vanuit het bos in Turkije en een maand wonen op de noordpool.” Klopt, maar in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Al deze dingen zijn vroeger gebeurd en beschreven. Daar heb ik plezier aan beleefd en daar ben ik trots op. En ik wil heel graag verder de wereld verkennen en u laten mee genieten.

Weet u wat: zaterdag ga ik in Amsterdam op onderzoek naar wat religieuze kunst inhoudt. De Nieuwe Kerk op de Dam wordt mijn bestemming. Dat wordt spannend. Het zit tegenover de Albert Heijn waar ik mijn vorige avontuur had beleefd. Nu weet ik echter niet of de omgeving de gebeurtenissen op roept of dat de avonturier er naar op zoek gaat. Beauty is in the eye of the beholder. Misschien adventure ook wel. Dit was vroeger het geval. Ik laat u dit weekend weten of ik in het verleden of in het heden leef. En waarom ik nu een belofte doe over de toekomst?  Omdat ik zo in het verleden leef dat ik zelfs Culture Club-voorman Boy George wist te citeren. Met tijd koop ik inderdaad geen tijd, maar de man had de bewuste hit in mijn geboortejaar 1982!! Vandaag is de eerste dag van het nieuwe jaar. Tijd voor goede voornemens. Het is dat ik niet meer kijk naar het verleden, maar anders had ik kunnen kijken hoe vaak ik me daar daadwerkelijk aan heb gehouden.

AHccess denied

Het is de laatste dag voor mijn reis naar Moldavie en in koken heb ik helemaal geen zin. Het zal wel weer een pizza worden, maar eerst moet er nog even een half mueslibrood gekocht worden voor onderweg. Bij het betreden van mijn favoriete Appie achter de Dam weet ik echter nog niet dat de Zaanse grootgrutter mij voor een jaar de toegang zou gaan ontzeggen.

Op de groenteafdeling neem ik 'n zakje om mijn boodschappen in te doen voor als ik heb afgerekend. Want op een drukke zondagmiddag willen ze nog wel eens op zijn bij de kassa.

Maar bij de broodafdeling kom ik van een koude kermis thuis: er is geen mueslibrood! Mijn gevoel zegt paniek, mijn verstand vraagt zich af wat mijnheer cactus zou doen. Kalm blijven, anders wordt je over reden is zijn credo, dus achter elke rieten mand geef ik eerst de winkelwagentjes voorrang, terwijl ik met mijn ziel onder de arm mij richt op de schier-onmogelijke taak. Een vervanging zoeken voor het hemelse halfje met haver en hazelnoten.

Terwijl ik mijmer over hoe goed Moses het had in de woestijn, toen God het Manna uit de hemel deed nederdalen, hoor ik een oorverdovend lawaai. Als God mijn gebeden heeft verhoord, dan ligt dit manna heel waarschijnlijk zwaar op de maag. Maar wat er naar beneden kwam was zeer zeker niet eetbaar. De blauwe dikke ronden pijpen van een trapleuning waren klaarblijkelijk te zwaar voor het betonnenmuurtje bij de nooduitgang en vulde na zijn daad demonstratief het portiekje. Alsof het arme ding wilde zeggen:"Niet alleen het mueslibrood, maar ook de koek is op." Aangezien ik net een nieuwe Sony DSC H10 digitale camera had gekocht, leg ik het tafereel (een stil leven was het zeker niet) vast voor het thuisfront.

"Mag ik u vragen waarom u een foto neemt in onze winkel?" vraagt een jonge man aan me met een zakelijke toon. Hij zal wellicht enkele jaren jonger zijn dan ik. Het schijnt dat hij assistent bedrijfsleider is. In de zakenwereld wordt dat afgekort als 'ass b-l'. Ik weet nu waarom. "Nou ik kom hier een kleine boodschap doen en plots werp een pijp zich aan mijn voeten. Ik dacht: "Die pijp geeft voor mijn neus de pijp aan Maarten. Het minste wat ik kan doen is een foto maken en een 'im memoriam' schrijven op mijn weblog." "Mijnheer, ik verzoek u direct om de foto te verwijderen."

Om een lang verhaal kort te maken: Ick habe es nicht gewist.

Terwijl ik voor de schimmelkazen sta te twijfelen tussen brie en camembert voor op brood, zie ik in een ooghoek een grijs doosje staan op de cruesli. Mijn nieuwsgierigheid leidt me naar het doorzichtige bakje wat blijkbaar een grijze inhoud bevat. De stikker met Hollandse Aardbeien lijkt zich op het verkeerde produkt te bevinden, maar de vliegjes zal het een worst wezen wat de inhoud ooit is geweest.

"Zou je hier een foto van mogen maken?" Spookt het door mijn hoofd. Het is geen ongeluk, sterker nog, mijn gevleugelde kompanen zoemen alsof ze de lotto hebben gewonnen. Alleen door middel van een filmpje is dit schouwspel vast te leggen. Jacques Cousteau en Steve Irwin hebben het loodje gelegd, dus het is tijd voor een nieuwe generatie documentairemakers. Een worsteling tussen leeuwen, buffels en krokodillen haalde op youtube al 33,502,319 kijkers. maar het volgen van een vliegje is pas een ECHT technisch hoogstandje. Zo gezegd, zo gedaan en met mijn meesterwerk op zak hoef ik alleen nog de kassa te passeren, op mijn stalen ros te stappen en een nieuwe carriere kan beginnen.

"Wilt u even meekomen? U bent vriendelijk verzocht om de foto te wissen en na enkele minuten wordt ik gebeld door een meisje dat u wederom aan het fotograferen bent! Waarom neemt u nog een keer een foto? De ass b-l spreekt me toe alsof ik verantwoordelijk ben voor het naar beneden laten vallen van de pijp. " "Het was een filmpje, geen foto" is waarschijnlijk niet het antwoord dat de jongeman wilt horen. "U zei: 'Ik verzoek u direkt om de foto te verwijderen' in plaats van 'Ik verzoek u om de foto direkt te verwijderen' " zal waarschijnlijk ook als een betweterige opmerking worden opgevat. Ik besluit maar te buigen en mee te werken. Dat zal ik ten slotte ook moeten doen als ik in Moldavie eventueel problemen zou krijgen met de echte douane. De foto moest gewist worden voor de ogen van assistent-bedrijfsleider en beveiligingsbeambte. Maar de pret was nog niet voorbij. Voor ik mocht gaan moest ik even in de CEL en werd er een gepaste straf bedacht.

Tralies in het glas, een stoeltje zonder poten dat vast zit met dikke bouten aan de muur en een deur zonder klink zouden mij van het dynamische duo moeten houden terwijl ze een oplossing voor de criminele activiteiten proberen te vinden. En net voordat ik test of deze bouten net zo rot zijn als die waarmee de blauwe leuning vast zat wordt ik alweer vrijgelaten. "Het spijt ons, maar er is niet anders mogelijk dan een jaar lang toegangsverbod tot ons filiaal. Als u zich hier niet aan houdt, dan zullen wij de politie moeten inschakelen. Ik hoop dat u zich hier aan houdt en dat we als vrienden uit elkaar kunnen gaan." Op het verzoek om elkaar toe te voegen bij Hyves werd niet ingegaan. Apart, want menigeen heeft mensen op de lijst met wie ze nooit bevriend zijn geweest. En trouwens, op hun humeur af te gaan waren ze al zeker 12 maanden niet gekrabbeld. Maar ik ben blij dat ik AH mag verlaten. Bij de ingang staat trouwens niet dat het verboden is om foto's te maken. Maar dat doet er allemaal niet meer toe. Ik wil een pizza. Ik bel Menora en ze lijken verbaasd als ik een pizza bestel met ham, ananas en champignons. Tja, het lijkt mij ook een vreemde combinatie, maar volgens mij heb ik ooit eerder vruchten met zwammen in de winkel gezien.

Een nieuwe hoop

Finland, het was een mooi land. In ieder geval toen ik er was. Het mooiste wat me is bijgebleven is dat ik een maand lang de naam Wilders niet heb gehoord. Wildernis was er daarentegen genoeg. Het schijnt dat Geertje de gemoederen flink heeft bezig gehouden in ons land. Maar waar je op een kluitje zit heb je al snel last van elkaar.
Afgelopen zaterdag was ik toevallig op de Dam en zag daar een vreemde verschijning. Iemand met zwarte kleding, die niet bereid was om zijn gezicht te laten zien. Hij sprak geen Nederlands, sterker nog, deze persoon was helemaal niet spraakzaam. Zijn lichaamstaal sprak echter boekdelen. De zware riem met knopjes er op gaven mij de indruk dat hij weinig goeds van plan was. De duisternis hing om hem heen en werken voor zijn geld deed hij niet. Nee, de vreemdeling wilde alleen zijn handje ophouden, geld ophalen was zijn doel. Maar hij ging niet met de pet rond. Zijn hoofddeksel gaat nooit en of te nimmer af. Nou misschien één keer, op zijn sterfbed. Dan zal zijn familie bij hem zijn. De volgende generatie die goed doet wat hij onjuist heeft aangepakt.
Wat is er dan fout gegaan? Waarschijnlijk heeft deze figuur in een ver land geleefd in de woestijn. Ik noem hem bij deze A. A heeft zijn moederland verlaten om heil te zoeken in een nieuwe omgeving. Hij heeft talent, maar talent alleen is niet genoeg. A heeft niet de juiste begeleiding gekregen. Het is geprobeerd, maar zijn begeleider was koppig en luisterde niet naar de raad van wijze mannen om hem heen. "Je moet niet alleen naar het potentieel kijken. Er zal iemand slechte lessen aan deze jongeling geven. En als hij deze aanneemt, dan zijn de problemen niet te overzien."
De naïeve coach dacht dat het zo'n vaart niet zou lopen en gaf de nodige positieve aandacht en begeleiding. Maar door zijn kop in het zand te steken voor de zwakheden van A, kon A uitgroeien tot een koppige rebel die uiteindelijk zijn leermeester in de steek liet voor een nieuwe leraar. Deze nieuwe docent zou A opstoken tegen het nest waar hij liefdevol in is opgenomen. Verblind als A is, start hij een oorlog tegen degene die hem uit zijn moederland heeft gehaald.
De raad van wijze mannen bleef hoop houden en zag een lichtpuntje in de duisternis. "Er zal een nieuwe generatie opstaan. De zoon van A zal doen wat recht is in onze ogen".
A is uiteindelijk geworden tot een zwartgeklede vreemdeling in onze wereld die de nieuwe situatie slecht weet in te schatten en alleen maar wraak wilt. Hijzelf is het probleem niet, maar de ander. Dat denkt de tegenpartij ook. Laten we hiervan leren. Hier onder een foto van een bedelende A, zoals ik hem tegenkwam op de Dam tijdens het Wilders protest.

Witkapje, waar ga je heenen?

The Chronicles of Narnia: The Lion, The Witch and the Wardrobe zou eigenlijk hier opgenomen moeten worden. De sneeuw is hier tenminste echt EN in overvloed.

Met sneeuw komt kou. Men heeft doet hier dezelfde dingen als wij in Nederland, maar hier hebben ze ook daadwerkelijk nut. Bejaarden doen hier aan Nordic Walking omdat de straat glad is door de sneeuw, niet omdat het gehypet wordt bij seniorenweb.nl. Elk huis heeft vloerverwarming in de badkamer, omdat je anders met je tenen vast zou vriezen aan het afvoerputje. En het beddengoed wordt hier buiten gehangen zodat de vrieskou de mijten in je dekbed kan doden, in plaats van dat het naar ´frisse´ Amsterdamse uitlaatgassen gaat ruiken.

Maar soms draaft men een beetje door.

Zo heeft niet alleen elk huis een sauna, maar zelfs de kerk hier. Dat doet de architect nu eenmaal standaard in elk project wat hij ontwerpt. De wc-rol wordt boven de cv gehangen, zodat je voorverwarmd wc-papier hebt. En last but not least: de parkeerplaatsen zijn voorzien van stopcontact, zodat je auto 2 uur kan voorverwarmen, voor je gaat rijden. Maar ach, de boel schijnt inderdaad nog wel eens te weigeren als het vriest.

Gisteren zag ik een lichte groene gloed boven de stad. Dat scheen het noorderlicht te zijn, maar het was slecht te zien door de wolken van de energiecentrale en de stadse smog. Bovendien is het veel warmer dan gebruikelijk door de Global Warming.

Tja, door alle luxe die we hebben missen we ondertussen het op een na mooiste fenomeen wat er op aarde is waar te nemen (na een totale zonsverduistering). Het moet namelijk heel erg koud en onbewolkt zijn wil je de Aurora Borealis goed kunnen zien. Natuurlijk hangt het ook van de zonneactiviteit af, maar aan de zon zal het niet liggen. Aan ons jammer genoeg wel...

Ticket to the Northpole

Het is mijn negende dag in Finland, maar ik had nog niet eerder de tijd om mijn reisverslag te plaatsen.

Ik ken al 1 woord Fins: kahvi. Toen ik op het Schiphol aankwam, besloot ik naar Ako te gaan en een boek aan te schaffen. ´Hoe starbucks mijn redding werd´ verhaalt over een man die manager was geweest bij een gigantisch Amerikaans reclamebedrijf, Hij ontmoette de ´groten der aarde´, maar ging failliet, kreeg een hersentumor  en moest uiteindelijk koffie verkopen om zijn verzekering te kunnen betalen.

´t Leek me interessant en toen ik afrekende bij de kassa zei de verkoper op Schiphol:´Je kan het hier achter meteen uitproberen´. De glimlach verried dat hij de grap maakte elke keer als het boek over de toonbank ging. En inderdaad, enkele seconden later stond ik oog in oog met een wereldweid fenomeen waarmee in tot dan toe nog niet mee in aanraking was gekomen.

`Een Tazo thee aub´. ´Het is allebei Tazo´, antwoord de verkoopster. Alsof ik dat niet wist. ´De onderste aub´ ´Tazo Chai Tea´ schreeuwde ze naar haar collega, doorgewinterd als ze was. Ik snap dit niet. Als ik thee met melk wil, dan zeg ik het wel. Al gaat het wel heel ver om ´Tazo Chai Tea Latte´ te zeggen, zeker aangezien chai gewoon THEE betekent en ze maar twee soorten thee hebben!!!!

Op mijn beker staat dat ik ´zeldzame zwarte en groene thee melanges; kruidenthee´ heb besteld. Al vraag ik me af hoe zeldzaam de thee is die de grootste koffieverkoper ter wereld verkoopt. Het is alsof je bij Kentucky Fried Chicken komt en er staat op de verpakking ´zeldzaam kippenvlees; kipburger´. Dan lach je je toch ook rot, omdat je weet dat de kip genetisch gemanipuleerd is in Barneveld.

Ach, al met al heb ik me wel vermaakt. Gelukkig kreeg ik te horen dat ik in het vliegtuig in rij 15 v/d 28 mocht zitten. Terwijl ik met mijn medepassagiers besprak dat je bij de vleugels en achterin de meeste overlevingskansen hebt bij het neerstorten, keek een andere reiziger me tijdens het voorbij lopen met een vuile blik aan. Alsof ik er wat aan kon doen dat hij plaats moest nemen in rij 9. Het blijft trouwens vreemd dat er geen rij 13 is in het vliegtuig, in verband met bijgelovigen. De mensen in rij 14 zaten er echter enorm ontspannen bij. Ik heb ze maar niet gewezen op mijn `ontdekking`. Ook viel het op dat er 5 stoelen naast elkaar stonden, namelijk A, C, D, E en F. Ik zie het al voor me dat een lolbroek weigert te gaan zitten in stoel B ´omdat dat nu eenmaal ook 1 en 3 aan elkaar is.

Opsteigen is prettig, omdat je weet vanwaar je vertrekt. Het landen is echter een ander verhaal. Tijdens de tussenstop leken we midden in een Zweeds meer terecht te komen. Maar dat bleek dat de landingsbaan naast dit meer is aangelegd, omdat er dan geen huizen in de buurt zijn, van waar uit mensen klagen over het geluidsoverlast. Hollanders bouwen geen vliegveld naast een meer. Nee, zij pompen het Haarlemmermeer gewoon leeg en bouwen het vliegveld op de bodem. Probleem opgelost. Ware het niet dat de uitbreidingen van Schiphol steeds dichter naar de woonwijken toe komen. Klagende buurtbewoners houd je altijd. Je zou bijna de dijken doorprikken om van de klagers af te zijn. Er zou dan ook geen Starbucks meer zijn in Nederland. Dan zal de Ako-medewerker toch echt een nieuw grapje moeten verzinnen.

Happy new year?

Dagboek van een Rotterdammer

Feyenoord was al sinds 1999 geen kampioen meer geworden, maar 2008 leek zelfs in elk aspect een topjaar te gaan worden. Tot mijn vrouw vertelde dat de computerkamer ingericht moest worden als slaapkamer. We zouden namelijk gezinsuitbreiding krijgen. Bovendien kreeg ik de opdracht om de zolder om te bouwen tot hobbykamer.
Het eerste wat dan door je kop spookt is: ‘Had ik me maar laten steriliseren.’

‘Ik verwacht wel dat je stopt met het bezoeken van voetbalwedstrijden op zondag’ gaat ze zeggen. Dwingend. Op zo’n quasi-lieve manier. Elke man weet dan dat ie geen alternatief meer heeft.
Ken je dat gevoel? Dat je krijgt als je vrouw tegen je zegt: ‘Ik wil even met je praten’. Op zo’n moment voel je je als een kalfje van negen maanden oud, dat de slachterij wordt ingesleurd. Je hebt geen idee wat er gaat gebeuren, maar veel goeds kan het nooit zijn.

Tevens zou ze willen dat ik ga stoppen met roken en vrijdagavond stappen met de jongens zit er ook niet meer in. Dat kleine roze monster was vast van plan om mijn leven te gaan verpesten. Het kan niet anders dan dat het een meisje zou worden.
Vrouwen lijken een soort van aangeboren talent te hebben om het bloed onder je nagels vandaan te halen. Nu zeg ik wel aangeboren, maar dit misbaksel is al begonnen met mijn leven te ruïneren, nog voor ze ook maar één voet op de wereld heeft gezet.
Het kan niet anders dan dat ze zo’n arrogant artistiek typ wordt, die op een pottenbakkerscursus gaat en haar moeder er ook nog eens mee naartoe sleurt.
En ze wordt lesbisch. Een lesbische pottenbakster, die tofu eet in plaats van speklapjes. En niet meer mee wilt naar de camping op Bakkum, omdat ze gaat backpacken in Thailand.

‘Henk, Henk’ zegt ze. ‘Ik snap dat dit allemaal rauw op je dak komt vallen, maar ik ben niet zwanger. Maar we krijgen wel een meisje in huis.’
‘Huh, een meisje?’, zeg ik. ‘Moet zij dan in de logeerkamer? En hoe zit dat dan?’

‘Je kent toch wel die studente die ik heb leren kennen in het crea-café? Ze zoekt woonruimte en ik heb gezegd dat ze bij ons kan komen wonen.’

‘Wat!’ zeg ik. ‘Ik moet dat wijf niet in mijn logeerkamer hebben!’
‘Henk’ zegt ze zacht. ‘De logeerkamer is voor jou. En trouwens, de zolder, daar willen we voortaan gaan pottenbakken.’

Julius, Johan of Jezus?

Deze week gaat een zeer speciale documentaire in première, namelijk ‘Het evangelie van Caesar’. Programmamaker Jan van Friesland beweert na lang onderzoek dat Jezus Christus nooit bestaan heeft, maar dat men het verhaal van Keizer Julius naar Palestina heeft gebracht, alwaar men er een Joodse twist aan heeft gegeven. Misschien heeft de man wel gelijk als hij zegt dat Jezus nooit heeft bestaan. Misschien ook niet. Wat dat betreft kan ik ook met veel bewijs komen dat Johan Cruijff de Messias is.
JC heeft namelijk gigantisch veel overeenkomsten met zijn initiaalgenoot uit de eerste eeuw. Bijvoorbeeld het getal 14. Men zegt wel altijd dat Jezus 12 apostelen had aangesteld, maar dat is een miscalculatie. Natuurlijk waren daar de bekende 12, maar nadat Judas zelfmoord had gepleegd werd volgens Handelingen 1:26 deze plaats ingenomen door Mattias. Bovendien was er nog de apostel Paulus, die tot geloof kwam toen hij de stem van Jezus tot hem hoorde spreken en hem opriep om het evangelie te verspreiden. Samen opgeteld zijn dit 14 apostelen.
Ten tweede kent men in het leven van Johan 2 periodes: 1 voor het hout en een erna. Je vraagt je misschien af wat ik hiermee bedoel maar dat leg ik nu uit. De Amsterdammer was in zijn jeugd een begenadigd honkballer en op een gegeven moment heeft hij besloten zijn honkbalknuppel neer te leggen, zodat hij het Nederlandse volk kon redden door middel van voetbal.

Daarmee kom ik bij het derde punt. Zijn bijnaam is El Salvador, oftewel de verlosser. Overal waar hij kwam verrichtte hij wonderen. Bovendien won Ajax in 1972 de Champions League door twee doelpunten tegen Internazionale. Het jaar erna deed hij het kunstje nog eens over door Juventus in de finale uit te schakelen. Zo bevrijdde hij ons in zijn eentje van de Romeinse overheersers.
Men heeft het wel altijd over Jezus en de Heilige Geest die werd uitgestort nadat hij hier op aarde was, maar dit heeft paralellen met onze favoriete Betondorpeling. Na het stoppen van zijn actieve carriere begon hij met het coachen van jonge spelers bij Ajax en Barcelona. Hij hoefde niet zelf op het veld te staan, zolang zijn geest maar door de spelers werkte.
Uiteindelijk herinnert iedereen zijn verlossend werk, prestaties waar niemand aan kan tippen en bovenal zijn wijze spreuken die eerst onbegrijpelijk lijken, maar vol waarheid blijken te zitten. Zijn geest werkt heden ten dage nog door in zijn discipelen, maar uiteindelijk verlangt het gehele volk nog steeds elke dag naar zijn wederkomst.

Herhaling TTQ Moldavie

Hallo allemaal,

Vandaag is de herhaling van That's The Question waar ik (Maarten Laarhoven) in zit. Veel mensen zijn niet naar mijn web-log gegaan, maar naar Maarten.web-log.nl terwijl de mijne Naartem.web-log.nl is. Tegenwoordig kunt u ook op mijn site komen via Naartem.com

Als u een financiële bijdrage voor HET KINDERHUIS in Cahul Moldavië wilt leveren kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 tgv project kinderhuis Moldavië

Wilt u CHANI CURRIE persoonlijk sponsoren zodat ze haar werk kan blijven doen in Moldavië, dan kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 tgv Chani Currie

Hartelijk dank voor het lezen van mijn web-log. Als u wat meer informatie hier over wilt kunt u natuurlijk een reactie plaatsen. Dan neem ik contact met u op.

Vriendelijke groeten,

Maarten laarhoven

Een beetje vreemd...

Het is de zaterdag voor Pinksteren. Elk winkelcentrum is bezaaid met shoppend publiek dat inslaat alsof het de caravan voor een vierweekse vakantie naar Frankrijk moet vullen. Iedereen lijkt met zichzelf bezig te zijn, totdat de klok twaalf uur slaat. De magische spreuk is: “Gratis, gratis”.
Terwijl ik om mij heen, zoekende naar de brenger van dit goede nieuws, zie ik een man die zich met moeite staande kan houden. Zijn populariteit lijkt groter dan die van Beyoncé, alleen wat zijn figuur betreft moet hij zijn meerdere erkennen in die van miss Knowles. Maar de boodschap is duidelijk en ik laat me dat geen tweede maal zeggen. Terwijl ik mijzelf een weg naar voren baan, hoor ik een geluid dat lijkt op het kraken van beenderen onder mijn schoenen.

Het blijkt het massaal openen van blikjes frisdrank te zijn. Elke seconde telt, want als ik mijn hoofd boven het slagveld uitsteek zie ik de kar met blikjes sneller slinken dan de biervoorraad tijdens Pinkpop. Ondanks de tegenwerking van enkele brugpiepers weet ik een touchdown te scoren en zo de laatste acht blikjes mij toe te eigenen.
Bezweet en voldaan trek ik mij terug in mijn flatje om uit te vinden of mijn prooi de moeite waard is geweest. Een man met stoppelbaard staart me aan. Zijn beeltenis bevindt zich op een grijze achtergrond en het is mij een raadsel waarom hij de aandacht moet trekken voor het goedje. Het is eigenlijk niet te definiëren, maar dat hoeft ook niet. Ik ben student, het drankje is gratis, dus ik drink de andere zeven blikjes ook leeg. Het smaakt een beetje vreemd, maar wel lekker.
De bijbehorende website bevestigt mijn vermoedens. Drinkme.nl toont inderdaad het blauw-witte logo van de light-drank.
De eerste keer dat ik het dronk was ik als klein jochie met een Amsterdamse sportvereniging in Duitsland. ’s Nachts plunderden de jongeren de keuken, maar alles was op, behalve één krat. Niemand was er bereid voor te betalen, maar zolang het gratis is klaagt niemand. Die nacht heb ik mezelf twee dingen beloofd. Ten eerste wil ik later student worden, want dan weet je overal gratis dingen te scoren. Ten tweede wil ik nooit meer Rivella light drinken. Jammer genoeg heb ik van de week de belangrijkste van de twee beloftes gebroken.

het wonderbaarlijke voorval met het potlood in de klas

De laatste tijd rept men steeds vaker over aan werk gerelateerde ziekten. RSI is de bekendste, de hamstringblessure komt ook vaak voor bij voetballers, maar ook de trauma's die machinisten oplopen als mensen zichzelf voor de trein werpen mogen niet onderschat worden. Op mijn stageschool werd ik met een nieuw verschijnsel geconfronteerd: re-ziekeling. Dit komt voor als men ziek wordt van het hergebruik van gereedschap en materialen.

Jaarlijks wordt er een toets afgenomen door middelbare scholen, waarmee duidelijk kan worden gemaakt of aspirantleerlingen voldoen aan de eisen van de school. Zo ook op mijn school en het instituut dat de toets afneemt gebruikte hiervoor zelf meegebrachte potloden en gummen. Na afloop mochten de leerlingen deze gratis mee naar huis nemen, wat veel jongeren dan ook graag deden. Stagiaires zijn nu eenmaal studenten, dus proberen te bezuinigen indien mogelijk. Dus na enthousiast het schrijfgerei te hebben verzameld, verwachtte ik en mijn medestudenten een andere reactie dan degene die we nu kregen. "Gooi maar weg hoor. Die kinderen hebben er met hun handen al aangezeten."

Van alle mogelijke reacties, had ik deze niet voorzien. Weggooien? Zal ik het verkeerd hebben begrepen? Verifiëren kan nooit kwaad, dus vraag ik de dame of ik haar goed heb verstaan. "Ja, dat is toch onhygiënisch. Je mag het ook meenemen als je wilt hoor."

Men zegt weleens, dat de pen machtiger is dan het zwaard. Maar dat je van potloden ziek kon worden, dat was me niet eerder ter oren gekomen. Wel heb ik ooit een aflevering van Baantjer gezien getiteld "De moord op papier" waarin een man dood wordt gevonden met een pen in de neus. Ook de welbekende scherpe vellen papier hebben menigeen een snee in de vinger bezorgd, Maar ik heb nog nooit kindertjes ziek in de klas zien zitten, omdat ze een potlood met hun buurman hebben gedeeld.

Sinds het wonderbaarlijke voorval met het potlood in de klas ben ik een illusie armer, maar heb ik nu 5 extra met hout omgeven staafjes grafiet. Maar wie gebruikt deze nog in tijden van digitalisering. Vaak gebruik ik een pen, of typ iets op de computer. U vraagt zich misschien af waarom ik ze dan toch heb meegenomen? Tja, weggooien is zonde he. Maarja, dat is misschien een waarde uit de tijd waarin men nog dagelijk potloden gebruikte.

Apple of my I

"You're just to good to be true, can't take my eyes off of you..." Overal waar ik ben, denk ik maar aan één ding. Zal het de lente zijn die in mijn bol is geslagen? Misschien. Ze zeggen dat als mannen eenmaal om zijn, het geld uit de portemonnee wordt geklopt. Misschien. Misschien ook niet, maar ik voel me vrolijk, zing de hele dag en het is nog niet eens officieel. Dames en heren: ik wil een Mac.

Macy is intelligent, geliefd en werkt je niet tegen zoals een pc. Dat zegt men althans. Het enige waarvan ik tot nu toe heb mogen genieten bij mijn oogapple is de I-Pod. Het was een beetje als een blind date, maar niet helemaal. Via internet heb ik al kennis gemaakt, heb wat wederzijdse vrienden ontmoet en het voelt goed, al moet ik mijn verstand niet verliezen.

De vraag is alleen of ik me nu al wil binden aan een relatief onbekende? Vrienden zeggen: "Je weet nu wat je hebt, durf je de stap wel aan?" Maar ik denk dat het ook goed is om zo op zijn tijd op je gevoel af te gaan. En, wat kan er trouwens fout gaan? Men zegt dat je pas wat uit het leven kan halen, als je bereid bent om in het diepe te springen. Gelukkig zijn er veel relatietherapeuten bij het datingcentre waar ik ben geweest. Dus als ik vragen heb over hoe ik met haar om moet gaan, dan ben ik maar één muisclick van Dr. Mac verwijderd.

Nederlandse Taal Unie deel 2

Wat bezielt een zeep/shampoofabrikant om zijn merk Dove te noemen. DUIF, laat het even op je in werken. Tijdens de jaren 90 was het nog mogelijk om duivenvoer op de dam te kopen in boterhamzakjes, maar tegenwoordig is men uitgekeken op de vliegende poepproducent. In artikel 11.5 van de Algemene Plaatselijke Verordening staat namelijk 'Het is verboden, op of aan de weg duivenvoer te verkopen'. En terecht. Bent u weleens op de kop gepoept? Geloof me, het is dat ze kunnen vliegen, maar anders had ik al lang teruggepoept. Maar ja, een wijs man zei ooit: "Elk nadeel heb ze voordeel". Kaal worden heeft maar één voordeel volgens een oom van me en dat is dat je haar niet vies wordt als een vogel op je kop poept.

2000 jaar geleden werd Jezus gedoopt in de Jordaan door Johannes de Doper. De beste man was helemaal schoon, spik en span en wat gebeurt er? Er land een duif op zijn hoofd. Er staat geschreven dat de Heilige Geest op datzelfde moment op Jezus kwam. Dat impliceert dat duiven toen nog geen slechte reputatie hadden. Maar ja, ze werden ook niet door toeristen met friet gevoerd en afgestompte pootjes door vrieskou, gesmolten asfalt of vijandige katten waren de beestjes onbekend.

Toch vraag ik me af, waarom klinkt 'Dove' mooi en 'Pigeon' totaal niet? Miljoenen mensen wereldwijd kiezen er vrijwillig voor om shampoo van Dove te kopen. Zou het produkt ook goed lopen als het Pigeon Shampoo zou heten? Sham-POO! Je zou bijna denken dat de kwart hydraterende creme die het bevat verkregen wordt door de tortel dagelijks in de kont te knijpen. Dove versterkt licht beschadigd haar, volgens de reclame althans. Maar ik vermoed dat het goedje echter niet ph-neutraal is, aangezien het vooral sculpturen en monumentale panden aantast. Geen Dove meer voor mij. Weet je wat? Ik neem wel Schwarzkopf, dan weet ik in ieder geval waar ik aan toe ben!

Nederlandse Taal Unie

Nederlanders staan er wereldwijd om bekend dat ze meerdere talen spreken. Reuze leuk, maar draven we niet een beetje te ver door? Ja, ik vind van wel. Buitenlandse woorden, merknamen, voornamen en vaktermen worden door ons gebruikt alsof het onze eigen taal betreft. Dus zelfs als woorden in twee talen iets anders betekenen maar hetzelfde wordt gespeld, dan herkennen we vaak alleen de Engelse variant. Maar moet dat ook altijd? Kijk zelf maar naar voorbeeld nummer één.

Vannacht zijn de Oscars uitgereikt. De aankomende dagen worden we dus bestookt met speciale items bij RTL Boulevard en ook De Telegraaf zal wel weer berichten over de al dan niet beeldschone jurken van de film-diva's. Al met al kom je heel bekend Hollywood, alle wanna-be sterren en succesvolle filmproducenten regelmatig in de media tegen. MAAR waar beauty's zijn, laten de beesten nooit lang op zich wachten. Er zit namelijk altijd wel iemand tussen die een statement wil maken tegen de consumptiemaatschappij. De afgelopen jaren had je vintage wat he-le-maal hot was, nu schijnt de zwerver-look da bomb te zijn. Op de rode loper verschijnen met een tien jaar oud pak, vettig haar dat al weken niet is gewassen en schreeuwend op de bühne staan biedt immer garantie voor media-aandacht. Dat zou de volgende kop kunnen opleveren:

Gore winnaar van Oscar voor beste documentaire

Maar in dit geval wordt met Gore waarschijnlijk niet de hygiënische staat bedoeld waarin Al zich bevind, maar is het de achternaam van de geëngageerde documentairemaker. In de film roept hij ons allen op om aan het milieu te denken en andere dingen die politici zeggen als ze niet op het pluche zitten. Maar wat zouden we in Nederland moeten doen om er een beter Nederland van te maken?

Om te beginnen moeten we Nederlandse woorden gebruiken waar we kunnen. Vlamingen doen dat immers ook. Zij brengen de kinderen onder werktijd naar de kinderkribbe. En als het tijd is voor wat lekkers dan haalt pa wat in olie gebakken hapjes bij het frietkot. Merknamen mogen wat mij betreft ook in het Nederlands vertaald worden, want dan klinkt het minder hip en dan wordt er ook minder onnodig geconsumeerd. De jeugd zit massaal te wachten op het Speelstation 3 die gebruik maakt van de blauwe straalschijf. Die zal onder andere te koop zijn bij de Gratis Opname Winkel. Als de platenzaak van Hans van Breukhoven nou zijn naam eer aan doet, dan is het apparaat meteen zijn status kwijt en kunnen we door met het dagelijks leven. Maar niet voordat het frietkot van Donaldszoon het onderspit heeft gedolven. Wij komen op voor Febo, Philips en Shell, al moet de laatste dan wel schelp worden natuurlijk. Maar ik ben bang dat mijn invloed te klein is om dit te realiseren. De ChristenUnie zal waarschijnlijk haar handen niet willen branden aan een dergelijk grootschalig project. Misschien moet ik maar een balletje opgooien bij Ons Geert. Maar ja, hij heeft geen invloed. Er is toch niemand die zijn plannen serieus neemt. Wat dat betreft is Naartem net zo succesvol als Heer Wilders. Met als enige verschil dat ik tenminste nog 70 euro heb binnen gesleept voor het tehuis in Moldavië door bij That's The Question te roepen dat men geld moet storten voor dit project. En natuurlijk dat ik van nature blond ben.

Moldavië That's The Question

Vanavond is het als het goed is zo ver. Dan zal ik verschijnen op de vaderlandse televisie. Bij de EO nog wel: de grootste familie van Nederland. Ze zijn de omroep met het grootste ledenbestand en daarbij komt dat de leden er prat op gaan allen broeders en zusters te zijn. Gelukkig doe ik niet meer aan familieverjaardagen, want zoals u begrijpt is mijn familie is iets groter dan gemiddeld. Het grote aantal kijkers geeft me wel de mogelijkheid om een oproep te doen om geld te doneren aan een kinderhuis in Moldavië in Oost Europa.

Als u hier klikt vindt u de lange versie van dit verhaal waarin u meer kunt lezen over waarom ik het kindertehuis van YFC in Cahul Moldavië wil steunen. Moldavië heet trouwens internationaal Moldova, dus misschien kent u het land onder die naam. Voor het tehuis en voor het Nederlandse personeel dat dat vrijwilligerswerk doet kunt u apart doneren zodat het geld op de plaats komt waar u het wilt hebben.

Als u een financiële bijdrage voor HET KINDERHUIS in Cahul Moldavië wilt leveren kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 T.G.V. PROJECT KINDERHUIS MOLDAVIË

Wilt u de Amsterdamse Maatschappelijkwerker CHANI CURRIE persoonlijk sponsoren zodat ze haar werk kan blijven doen in Moldavië, dan kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 T.G.V. CHANI CURRIE

Als u meer wilt weten over dit project of gewoon vragen heeft, dan kunt u hier een bericht achterlaten.

Vriendelijke groeten,

Maarten laarhoven

Vanavond is het als het goed is zo ver. Dan zal ik verschijnen op de vaderlandse televisie. Bij de EO nog wel: de grootste familie van Nederland. Ze zijn de omroep met het grootste ledenbestand en daarbij komt dat de leden er prat op gaan allen broeders en zusters te zijn. Gelukkig doe ik niet meer aan familieverjaardagen, want zoals u begrijpt is mijn familie is iets groter dan gemiddeld. Het grote aantal kijkers geeft me wel de mogelijkheid om een oproep te doen om geld te doneren aan een kinderhuis in Moldavië in Oost Europa.

Als u hier klikt vindt u de lange versie van dit verhaal waarin u meer kunt lezen over waarom ik het kindertehuis van YFC in Cahul Moldavië wil steunen. Moldavië heet trouwens internationaal Moldova, dus misschien kent u het land onder die naam. Voor het tehuis en voor het Nederlandse personeel dat dat vrijwilligerswerk doet kunt u apart doneren zodat het geld op de plaats komt waar u het wilt hebben.

Als u een financiële bijdrage voor HET KINDERHUIS in Cahul Moldavië wilt leveren kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 T.G.V. PROJECT KINDERHUIS MOLDAVIË

Wilt u de Amsterdamse Maatschappelijkwerker CHANI CURRIE persoonlijk sponsoren zodat ze haar werk kan blijven doen in Moldavië, dan kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 T.G.V. CHANI CURRIE

Als u meer wilt weten over dit project of gewoon vragen heeft, dan kunt u hier een bericht achterlaten.

Vriendelijke groeten,

Maarten laarhoven

Dagboek van een gristenhond

Gristenhond, dat vind ik toch zo lief klinken, hè. Honden zijn überhaupt leuk, of ze nou christen zijn, of niet. Als ik een hond zie, dan kan ik niet anders dan er op af stappen en het dier de aandacht geven die het verdient. Toch is de blinde geleidehond de meest waardeloze hond die je maar kunt bedenken. Ze zijn wel lief, maar ze komen niet op je af als je door de knieën gaat en ze met open armen onthaalt. Maar ja, eigenlijk mag je dat een blinde hond ook niet kwalijk nemen, hij ziet je ten slotte niet, hè.

Een blindengeleidehond daarentegen ziet je wel, maar ook deze negeert je. Daar is ie op getraind. Een trainer adopteert dan een golden retriever puppy en leert het jonge dier allerlei commando's aan. "Negeer de Retriefiel" is het eerste commando dat de pup in zijn jonge oren knoopt. Een blinde geleiden is een verantwoorde baan, dus dan mag je niet afgeleid worden door mens of hond.

Stel nou dat een hond christen zou kunnen zijn, of een christen hond. Hoe zou dat dan zijn? Zou de christenhond zich dan ook zo inzetten voor een mens, net als de blindengeleidehond? Want een baas die je niet los kunt laten, zodat je kunt ravotten met de jongens op straat, dat is natuurlijk niet stoer bij de andere honden. Maar hij geeft je te eten, biedt je een warme plaats om te slapen en is lief voor je. Misschien heb je het bij deze baas wel beter dan de honden die voor een wild leven kiezen met veel vrijheden.

Als je een christenhond zou zijn, wat zou je dan zijn? De teckel ziet er leuk uit. Toch is niet iedereen dol op het kortpotige wezen, want hij luistert zo slecht als de baas roept. Hij is wat vrijzinnig misschien. Een labrador daarentegen is traditioneel op een goede manier. Familie en kinderen zijn zeer belangrijk. Tevens is ie pas echt zielsgelukkig als ie kopje onder is geweest in het water, zoals het een echte baptist betaamt. Hij moet alleen oppassen dat ie niet alles maar toelaat wat mensen met 'm doen. De Jehovagetuige is misschien het minst populair bij het Nederlandse volk. Toch neemt hij zijn taak wel uiterst serieus. Deze pitbull laat niet snel los, maar is wat eigenwijs en kan wellicht nog wat van de andere honden leren. De bloedhond is wel in voor wat mysterie. Op zijn zoektocht komt ie van alles tegen, maar als ie wierrook ruikt is ie verkocht. Deze hond zou waarschijnlijk Katholiek zijn. De Jack Russell Terriër is de pinksterchristen van het stel. Druk, druk, druk en holt van de ene ontmoeting naar de andere, maar durft ie wel eens rust te nemen? De Jack Russell moet oppassen dat hij niet achter zijn eigen staart aan holt.

Weet u al wat voor hond u zou zijn? En zou u een blindengeleidehond zijn? U heeft maar één leven om wat mee te doen natuurlijk. Als u maar weet dat er blinden zijn die een geleide nodig hebben, ongeacht welk ras, karakter of formaat u heeft.

Geld inzamelen voor moldavie bij That's the question TTQ

Volgende week donderdag is het zo ver. Dan zal ik verschijnen op de vaderlandse televisie. Bij de EO nog wel: de grootste familie van Nederland. Ze zijn de omroep met het grootste ledenbestand en daarbij komt dat de leden er prat op gaan allen broeders en zusters te zijn. Gelukkig doe ik niet meer aan familieverjaardagen, want mijn familie is iets groter dan gemiddeld. Het grote aantal kijkers geeft me wel de mogelijkheid om een oproep te doen om geld te doneren aan een kinderhuis In Moldavië in Oost Europa.

Tijdens de uitzending van That's The Question op 5 februari doe ik (Maarten Laarhoven) namelijk een oproep om alstublieft mee te helpen met geld in zamelen voor het kindertehuis in Moldavië waar Chani werkt. Dit behoeft misschien wat uitleg, zeker voor de lezers onder ons die geen idee hebben waar ik het over heb.

Moldavië is het armste land van Europa en ligt tussen Roemenië en Oekranië in. Het is een voormalige Sovjetstaat, zonder kustlijn, het volk is verdeeld is twee groepen waarvan de ene helft Roemeens en de andere Russisch spreekt. Daarbij komt ook nog eens dat het niet bij de EU hoort en daardoor wordt exporteren van landbouwprodukten naar Europa praktisch onmogelijk gemaakt. Een kwart van de beroepsbevolking woont (en probeert te werken) in het buitenland. De kinderen worden dus veelal door de grootouders opgevoed. Al zijn deze vaak te oud en slecht bij been om goed hun eigen huishouden te runnen, laat staan te zorgen voor kinderen en tieners. Youth For Christ heeft een dagcentrum voor kinderen waar zij terecht kunnen om te eten, onderwijs krijgen en bovenal de liefde krijgen die ze nodig hebben.

Als u op deze site bent gekomen naar aanleiding van het televisieprogramma That's the Question dan wil ik ten eerste bedanken voor het lezen van dit artikel en de moeite die u gedaan heeft om te komen kijken. Ten tweede zou het geweldig zijn als u ook iets zou willen doneren voor dit projekt. In april 2006 heb ik dit opvangcentrum bezocht en met eigen ogen de nood kunnen zien. De kinderen zijn het waard om in te investeren, want er is niemand anders die het voor ze doet. Gelukkig zijn er 4 Moldaviërs en 1 Nederlandse die voor ze willen zorgen, Dit werk wordt niet door de overheid gesubsidieerd, dus ze zijn volledig afhankelijk van giften.

De Amsterdamse maatschappelijkwerkster Chani Currie is deze Nederlandse die is geëmigreerd naar Moldavië om zich in te zetten voor kinderen van ouders met een verslaving, ouders die in het buitenland zitten of zelfs kinderen die geen ouders meer hebben. In samenwerking met Chani's kerk in Amsterdamse Noord is besloten geld in te zamelen en deze kinderen een ander leven te geven.

Als u een financiële bijdrage voor HET KINDERHUIS in Cahul Moldavië wilt leveren kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 tgv project kinderhuis Moldavië

Wilt u CHANI CURRIE persoonlijk sponsoren zodat ze haar werk kan blijven doen in Moldavië, dan kan dat door geld over te maken naar:

Pinkstergemeente Agapè. Leliestraat 14, Koog aan de Zaan. Rekeningnummer 5050081 tgv Chani Currie

Hartelijk dank voor het lezen van mijn web-log. Als u wat meer informatie hier over wilt kunt u natuurlijk een reactie plaatsen. Dan neem ik contact met u op.

Vriendelijke groeten,

Maarten laarhoven

She's like the wind

In 1987 kwam in Amerika een film uit die ondanks het lage budget van 6 miljoen dollar een hit werd over de hele wereld. Maar liefst $513,954,274 is verdiend met de film Dirty Dancing en het door de hoofdrolspeler geschreven "She's like the wind" haalde overal de nummer 1 positie in de hitlijsten.

Maar ik vraag me oprecht af wat voor wind Patrick Swayze in zijn hoofd had toen hij het nummer schreef.

Ik mag hopen dat zijn liefje niet dezelfde eigenschappen heeft als de storm van gisteren. Stel je voor: "Hoi mam, hoi pap, dit is mijn nieuwe vriendin. Ze heet Baby en heeft 5 doden op haar geweten. Kijk niet zo geshockeerd, mam. Ze is erg lief hoor. ECHT WAAR! Pap, vertel me dan tenminste dat jij wel open voor haar staat. Dat ze die boom op je Audi heeft gegooid, dat kun je haar toch wel vergeven? Ze moest gewoon niezen, dat gebeurt wel eens. Ja, ze loopt bij de KNO-arts en die snapt niet hoe ze windkracht 9 kan produceren.

Nee, ik heb het echt niet zien aankomen. Nou, misschien een beetje. Kijk, het zit zo. We hebben woensdagavond Mexicaans gegeten en Baby is dol op Chili con carne. En wat er gisteren gebeurde dat viel op zich nog best wel mee, toch? Het was tenminste een warme wind.

Pap, dit kunt u niet maken. PAP, laat ons dan tenminste nog mama gedag zeggen voor u ons de deur uit zet! U wilt Baby toch niet boos zien? Als ze boos wordt dan helpt alleen dekking zoeken nog. Nee, Baby klinkt inderdaad heel onschuldig, maar dat is haar bijnaam. Vroeger heette ze Katherina, maar dat klinkt zo straf, zo Duits.

Ja, het was inderdaad een straffe wind, maar ik wist toch ook niet dat alles zo uit de hand zou lopen. Ja, vorige week zaten we nog op een terrasje in de zon en toen leek ze nog zo rustig. Maar ja, uiterlijk zegt ook niet alles. Misschien heb ik mijn energie verspild. Ja, dat is inderdaad een goede tip. Als we wat vaker met de fiets gaan kan ze daar haar energie in steken, in plaats van de auto te pakken. Als iedereen zijn energie wat verstandiger zou besteden, dan zouden types als Baby wat minder opvliegerig zijn. Het is een wijze les voor de toekomst. Maar we gaan er vandoor pap. De buren hebben ons uitgenodigd. Ja, die zijn ook Duits. Nee, we gaan toch niet met de fiets naar die Duitsers, want je weet het maar nooit."

Het laatste Kabinet van JP, mede mogelijk gemaakt door André

In maart zijn de provinciale statenverkiezingen, maar dan zal het nieuwe kabinet in februari toch echt gevormd moeten zijn. Kabinetten komen en kabinetten gaan, er is niets nieuws onder de zon. Deze wijsheid kan men terug lezen in het bijbelboek Prediker in hoofdstuk 1 vers 9. Bij de redactie van Koefnoen kijkt men echter vol spanning uit naar dit nieuwe kabinet, want nieuwe ministers bieden weer nieuwe mogelijkheden voor persiflages.

En ook ik vind het geweldig om naar parodieën te kijken. Wat ik alleen niet snap is dat sommige mensen zich storen aan de manier waarop onze premier en de andere politici op de hak worden genomen. "Gaat het nou niet ver om constant door te gaan over de Harry Potter-gelijkenis" Mwa, zolang iemand niet opzettelijk beledigd wordt denk ik dat grappen gewoon moeten kunnen. De sterkste schouders moeten nu eenmaal de zwaarste lasten dragen, al zou Balkenende het niet helemaal met me eens zijn.

Bij het terugzien van dit filmpje van André van Duin viel me echter op dat de bijbeltekst waarin staat dat er 'niks nieuws onder de zon' is, blijkbaar klopt als een bus. In 1990 heeft de PvdA enorm verloren en toen kon de zittende CDA-premier gewoon op zijn zetel blijven zitten. In de twee verkiezingen ervoor bleek de CDA ook het grootst. Maar na drie verkiezingen de grootste te zijn kreeg de CDA een andere lijsttrekker en toen was het de beurt aan de PvdA om als grootste het estafettestokje over te nemen. Dit is de derde keer dat Balkenende een verkiezing wint. Het zou zeer waarschijnlijk zijn dat dit zijn laatste kunstje is als lijsttrekker. Ik heb goede hoop voor dit kabinet, maar ik weet dat er een hoop mensen zijn die blij zijn als Balkenende zou stoppen met zijn baan. Dan is het toch frappant dat ik dankzij Ruud Lubbers en de bijbel - de twee grootste inspiratiebronnen van JP - bijna met zekerheid kan zeggen dat dit het laatste kabinet Balkenende is.

Tenslotte wil ik natuurlijk ook nog André bedanken. Welke van de twee? Dat mag u zelf invullen.

Tuut tuut tuut, de groetjes van Ruud

That's the question

Als Borat het mag hebben over zijn movie-film, dan kan ik ook vertellen over mijn quiz-spel, dunkt me. Afgelopen dinsdag ben ik te gast geweest in studio 20 voor de opname van That's The Question. Iedereen vraagt aan me of ik gewonnen heb, maar dat is voor jullie een vraag en voor mij een weet. Wel kan ik deze dingen verklappen: ik ben in de finale beland en ik heb de opname van twee bn-ers bij TTQ meegemaakt.

Alhoewel, wat is bekend. Ali B kennen de meeste mensen wel. Dr. Johnny Love is een presentator bij tv Rotterdam, Gospelzanger en stand-up comedian, maar zelfs de productieassistent had geen idee wie de beste man is. Nou had ik 'm al twee keer in het echt gezien, dus voor mij was hij niet nieuw. Ali Bouali, beter bekend als De Nationale Knuffelmarokkaan deed zijn bijnaam eer aan en sloeg een arm om me heen toen ik met 'm op de foto ging.

Ook heb ik een foto met Bert van Leeuwen, maar die bewaar ik tot een week voor de uitzending.

Zet allen een kring om 5 februari in uw agenda. Dan zal ik tussen 18.25 en 18.50 op de beeldbuis verschijnen. Maar zoals ik al eerder heb gezegd: of ik heb gewonnen, dat kunt u zien op de bewuste maandag. En als ik per ongeluk een dag later wordt uitgezonden, kijkt u dan ook de volgende dag naar een nieuwe aflevering van 'Thats the question'?

Shih Tzu happens

Met oud en nieuw was ik niet thuis. Pascal en Job wonen sinds vorige week in de Banne Buiksloot en zij stelden tijdens de jaarwisseling hun huis open voor hun vriendenkring. Die bestond die dag uit negen mensen en een hond. Gizmo, de teef van Dennis, had door een virus en alle stress die het vuurwerk met zich mee brengt de boel laten lopen, dus elk half uur werd de rol wc-papier weer aangesproken. Ach, voor je huisdier moet je wat over hebben, hè. Toen ik eens bij Pascal logeerde, was de Shih Tzu ook te gast en toen bleek het dier gewend te zijn om op bed te slapen. Sindsdien heb ik een heel speciale band met de enkelbijter.

Na een paar uur Trivial Pursuit, taart eten, Herman Finkers dvd, tosti eten, Rummicub en chips eten laat de buik van zich horen. En daar is niks mis mee, daar zijn wc's voor. Waar WEL wat mis mee is, is er op de pot achter komen dat degene voor je de rol niet heeft vervangen. Na privat investigations bleek dat niemand de velletjes verdonkeremaand heeft, maar dat ze gewoon o-p waren. op, het wc-papier is OP! Paniek ligt voor de hand, maar nee, een geniale ingeving lijkt verlichting te bieden: laten we oud papier gebruiken, net als onze voorouders dat ooit deden. Terwijl ik de partygangers sommeer om naarstig naar gratis drukwerk op zoek te gaan komt Pascal met de bedroevende mededeling: "We hebben een Nee-Nee-sticker op de brievenbus".

Schaarste, een onbekend begrip voor een Nederlandse twintiger anno 2007, maar nu kan ik eindelijk een beeld vormen van wat men in de winter van '44-'45 mee moet hebben gemaakt. Gebrek aan eerste levensbehoeften is het ergste wat je kan overkomen. In de oorlog at men zelfs de huisdieren op. Het lijkt me verschrikkelijk als je dat moet doen, maar soms kun je niet anders. Uiteindelijk is er niks erger dan de hond in de pot te vinden.

Wat is er met Kerst mis?

"Krieties? Dat zijn van die dingen waarmee je op een schoolbord schrijft, toch?"

Het is nog best moeilijk om niet kritisch te zijn. Op zondagochtend de 24e was er geen kerkdienst in mijn kerk, dus besloot ik naar een zogenaamde migranten-kerk te gaan in de vogelbuurt. 'House of Worship International Full Gospel Church' is een flinke mond vol, in tegenstelling tot de kerkzaal om 11 uur 's ochtends. Marjan en ik vroegen ons af of iedereen op vakantie was, want er waren maar twintig mensen aanwezig. Dus zoals het echte 'ollanders betaamd ga je kijken wat er allemaal nog meer 'niet deugt'. Er zit een gaatje in het raam, op een afbeelding van de regenboog is blauw en groen omgedraaid, van een liedje wordt een couplet over geslagen en vele mensen komen 'te laat'.

Een bekende uitdrukking zegt echter, dat de perfekte kerk niet bestaat en als ie er al zou zijn, dan is ie niet meer perfekt als je er zelf bij komt. Mensen hebben namelijk altijd fouten en gebreken. Daarom hebben verenigingen, bedrijven en organisaties dat ook. Want er zijn mensen die veel werken en zij zullen vele fouten maken. Er zijn mensen die weinig werken en zij zullen weinig fouten maken. Jammer genoeg zijn er ook mensen die geen fouten maken.

Toen ik me dat realiseerde werd ik heel stil. En bij elke oprisping van negativiteit en neiging om ergens op te wijzen, zag ik dat er bij elke vingerwijzing drie vingers op MIJ waren gericht.

Al met al had ik dus een persoonlijke boodschap die ochtend: 'kijk noar je eiguh'. De kerk is tenslotte maar een gebouw. Maar wel één waar we God tot ons zouden moeten laten spreken.

Op een gegeven moment waren we daar al drie uur en het feest was nog niet afgelopen. Bij het verlaten van de kerk vroeg iemand waarom we al weg gingen. "Nou het is 14 uur, we zitten al sinds 11 uur vanmorgen!" Blijkbaar ging men zonder ons ook nog wel even door. Tijdens het naar huis rijden vertrouwt een buurtbewoner me toe: "Diensten kennen daar geen begin en geen eind. Om een uur of 4 zijn ze waarschijnlijk nog steeds aan het zingen."

Tja, en dan vraag ik me af waarom ik op die bewuste zondagmiddag nog even langs het winkelcentrum moet om snel kerstkaarten te kopen, schrijven en bezorgen. Want het draait uiteindelijk niet om kaarten, haast of koopzondagen, maar om Kerstmis: een mis voor Christus. Maar anno 2006 moet God zich blijkbaar aan ons aanpassen.....

Moslims en Kerstmis

Met Kerst eet men in Amsterdam halal! In de diamantbuurt wordt vanuit het buurtcomité een maaltijd geserveerd voor alle buurtbewoners. En aangezien er ook moslims tussen zitten heeft men besloten om geen voedsel te serveren dat haram is. Veel autochtone Nederlanders kropen stantepede in de digitale pen en stuurde een mailtje naar hun favoriete krant: De Telegraaf. "Hoe kun je op een christelijke feestdag nou alleen Islamitisch eten aanbieden? Als we uitgenodigd zouden worden om tijdens het Suikerfeest bij de buren te komen eten, dan nemen we toch ook geen karbonaadjes mee!" 'De Nederlander' voelt zich in de hoek gedrukt door moslims en vreest voor zijn eigen cultuur. Politiek correcte Europeanen halen zelfs alles wat religieus getint is uit de theaters, uit angst voor de toorn van de Musselmannen.

Maar wat is nou de JUISTE aanpak? Misschien kan ik mezelf als voorbeeld geven. Op school zit ik als christen zijnde met Turken, Marokkanen, een vegatariër en iemand die eet volgens de Joodse voedselwetten in de klas. Morgen gaan we bij onze mentor eten omdat het Kerst is. En iedereen neemt zelf wat mee. Dus een moslim maakt iets wat halal is, maar de rest probeert ook wel rekening te houden met de anderen. En dan kom je snel op vegetarisch eten uit. Onze Marokaanse klasgenoten hebben ook gewoon gezegd dat als wij vlees willen eten dat niet ritueel geslacht is dat dat gewoon moet kunnen. Alleen willen ze het wel weten, want dan eten zij het niet. En dat wil ik best doen. Ik maak een monchou-taart met kersen en zou laten weten als er gelatine in zou zitten. Maar tegenwoordig wordt er gelukkig ook vlaaivulling verkocht zonder gelatine (dus niet gemaakt van gekookte varkens- en runderbotten).

Tijdens de ramadan moest ik een presentatie maken en had een makkelijk snijbaar materiaal nodig dat nog eetbaar was ook. Op mijn zoektocht bleek dat alleen de Edammerkaas geschikt bleek. Dus we hebben in de klas ook kaas gegeten, ondanks hun vasten. Zelf maak ik er ook geen punt van als ik vast en andere mensen eten wel gewoon. Trouwens, als de Noord Afrikaanse jongens ook gewoon een zakje autodrop delen, terwijl ze zich bewust zijn van de ingrediënten, dan zullen ze in de toekomst toch ook geen bezwaar maken tegen gemalen botten-extract in een vruchtentaart, toch?

Reclame Telegraaf Logospel

Zaterdag kwam de Telegraaf uit en voor kerst vind je altijd het Telegraaf logospel. Bij dit Telegraaflogospel moet je namen van bedrijven bij logo's vinden. Ik heb alle 132 logo's bij de bedrijven gevonden, dus de liefhebbers mogen de oplossingen van me over nemen. De oplossing staat onderaan mijn column.

Eigenlijk is het te bizar voor woorden dat tienduizenden mensen (of misschien wel meer) vrijwillig uren van hun dag besteden aan reclames. Dan heb ik het niet alleen over de freaks zoals ik, die deze puzzel op lossen. Maar ook de reclamemakers die de leukste commercial, het herkenbaarste logo, of de beste slogan weten te verzinnen. Er gaan miljarden om in deze bizz en het ergste is dat je er niet aan ontkomt. Uit het blote hoofd wist ik zelfs direct van twintig logo's te vertellen bij welk bedrijf ze hoorden, zonder na te hoeven denken.

"

Ook de Gouden Loekie verkiezing is elk jaar weer een feest. Met veel plezier stem ik op de leukste tv-commercial en schaam me daarna direct als blijkt dat McDonalds 2x in mijn top 5 voorkomt. Want welke man heeft niet dubbel gelegen in de reclame voor de mannenburger waarin de m/v-rollen eens worden omgedraaid? De man is uren lang kaplaarsen aan het uitzoeken, terwijl zijn vrouw vindt dat ze allemaal op elkaar lijken.

Ach, als we dan toch reclames moeten kijken, dan heb ik het liefst komische reclames. En anders zit er gelukkig altijd nog een knop op je tv. Die helpt je zo uit de puree. Druk 'm in en ga maar mee. De bloemen buiten zetten.

108 AGU, 2 Air Transat, 92 Albastine, 15 Aldi, 28 Alfa Accountants en adviseurs, 41 ArenA, 124 Arrow Jazz FM, 54 ASS autostoelen, 99 AWB CV-ketels, 3 Badenmarkt.nl, 29 Belisol, 7 Best Western Hotels, 16 Bever Zwerfsport, 68 Biegelaar, 33 Blijdesteijn, 12 BOOM! EXPERIENCE, 42 Bremafa Boxsprings & Matrassen, 126 Bridgestone Benelux B.V., 91 budgetpolis.nl, 25 Canvas Holidays, 51 CARGLASS, 6 Cheaptickets.nl, 94 China Airlines, 59 City Box, 105 Club Med, 131 ConnectCar, 115 Continental Airlines, 111 Cosmetic Dental Care, 43 Daihatsu, 70 DBV Verzekeringen, 48 D-Date.nl, 14 De Boer & Wendel, 61 de Jong Intra Vakanties B.V., 136 De Leerlooier, 40 De Telefoongids BV, 128 Deco Home, 4 DistriQ, 120 D-reizen, 75 el Mare, 101 Electrolux, 79 ERA Makelaars, 39 Eriks, 81 Eye Center Europe, 117 Feenstra, 71 Ferm B.V. 84 First Stop, 9 Geijsel Adviesgroep, 35 Generali verzekeringsgroep, 20 Globe Reisburo, 1 GoBest, 10 Golden Tulip Hotels, Inns & Resorts, 8 Grando Keukens, 95 Hammerite, 31 Hampshire Inns, Hotels & Classic Hotels, 36 Herôme, 21 Het Land van Ooit, 46 Holland Casino, 24 Hotelplan, 93 Isropa reizen, 56 It's, 63 KAV autoverhuur, 64 KAV autoverhuur, 17 Kettler Benelux B.V., 82 Keuken 3000, 138 Kids World, 96 KPN, 103 KRAS, 112 Kruidvat, 52 Kuoni, 27 Landal GreenParks, 109 Laser Aestetic, 97 Loods 5, 57 Madura Travel, 107 Madurodam, 72 Makelaarspunt Nederland, 88 Martinair, 129 Mennens Staalkabel, hijs- en heftechniek, 123 Messe Frankfurt, 77 Modern.nl, 18 Morres Wonen, 74 Multimate Service Bouwmarkt, 110 Nationale Bioscoopbon, 49 Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte kind, 66 Netwerk Notarissen, 119 Nierstichting Nederland, 116 Nilfisk-Advance BV, 113 NS Travel, 98 One2gethertravel, 114 OV-chipkaart, 121 Parc Estate Recreatie Makelaars, 122 Parket tree, 44 PaySquare, 55 Plan Nederland, 26 Plieger, 90 Praxis, 30 Primera Quaedvlieg Juristen, 69 Raad van Beheer op Kynologisch Gebied, 133 RE/MAX Nederland, 130 Regardz Meeting Centers, 118 Rivièra Maison, 102 Royal Canin, 134 Sandd, 137 Sani-Dump, 132 Scapino, 135 Scholten Awater hardware en IT-diensten, 13 Schwarzkopf Professional, 104 Sealskin, 19 Seats and Sofas, 78 Shurgard Self-Storage, 85 Sky International Tours, 38 Slagerij Terpstra, 76 SNS REAAL, 100 Somfy, 45 Speurders.nl, 11 Stichting Spieren voor Spieren, 23 Summum, 32 ter linden en heijer, 22 Texeler, 53 the Amsterdam Dungeon, 127 THE READ SHOP, 86 Theo Stet Aanjangwagens, 37 Topparken, 62 transavia.com, 65 Uitgeverij Lecturama, 73 Unilever, 5 Vakantie Discounter, 80 Van der Valk, 34 Van Til Interieur, 47 VanDrie Group, 125 Vedior, 67 Veilig Verkeer Nederland, 60 Verf & Wand, 58 Villa Paletti, 87 Vrije Markt Cuijk, 89 Warmteservice, 83 Wim Pollmann, 106 Zwaluwhoeve Sauna & Beautyresort.

The no-nativity story

Rianne is zwanger! Maar het is niet van haar vriend Joey die in de bouw zit. Sterker nog, ze kan niemand als de vader aanwijzen. De hele dorp is in rep en roep, want wat gaat Joey doen? Erkent hij het als zijn eigen kind, of laat ie zijn vriendin aan haar lot over? Voordat hij een beslissing neemt wil de jonge timmerman eerst een belangrijk gesprek met zijn vriendin en de ouders van beide kant. "De onderste steen moet boven komen", zegt hij. Want Rianne heeft wel een heel vreemd verhaal. "Je werd benaderd door een engel en deze zei dat je zwanger zou worden?" Als de bange tiener zegt dat ze nog nooit sex heeft gehad, maar de engel vertelde dat ze bevrucht is door de Heilige Geest, barst de hel los.

"Heilige Geest? Waar heb je het over. Het is 2006, God is dood en begraven, dat zei Niezsche zelf. Bovendien, al is het een kind van God, je bent veel te jong om een kind op te voeden en ik help je echt niet met het kind van een ander"

Zoekend naar steun richt Rianne haar ogen op haar bloedeigen moeder. "Ja, eigen schuld, bij mij moet je niet wezen" zegt haar moeder met een plat Amsterdams accent. "Als je nou sex had gehad, dan had je nog rubber kunnen gebruiken, maar jij moest weer zo nodig 'Vrome Marietje' uithangen. Er zit maar één ding op meid: abortus."

Gillend en jankend rent Rianne de trap af en grijpt haar jas van de kapstok. "Abortus, zijn jullie gek geworden? Dit kind is door God gegeven omdat Hij er waarschijnlijk een plan mee heeft." Terwijl ze in de portiek staat valt de deur achter haar met een klap in het slot. Ze hoort niet hoe haar vader aan de familie belooft Rianne wel op een andere gedachte te brengen. "Desnoods bellen we de crisislijn, dan wordt ze gedwongen opgenomen. Een veertienjarig meisje met zulke verhalen zal ontoerekeningsvatbaar verklaard worden. Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks."

Met rode ogen van het huilen komt Rianne aan bij haar nicht die bij gelukkig in dezelfde straat woont. Liesbeth is ook zwanger en zij weet als geen ander hoe speciaal het voelt om zo'n klein wondertje in je buik te voelen. "Ze willen dat ik abortus pleeg" is het eerste wat Liesbeth te horen krijgt als ze de deur open doet. "Wie zijn ze? Rustig aan. Kom binnen en leg me rustig uit wat er aan de hand is"

Met de lapjeskat op schoot vertelt Rianne haar verhaal terwijl ze haar handen warmt aan een dampende kop rooibos thee. "Pfff" zegt Liesbeth "Da's niet niks. Ik snap dat je helemaal onderste boven bent, maar is het niet goed om er eerst een nachtje over te slapen, voordat jij of je familie overhaast beslissingen neemt?" "Ze zijn voor geen reden vatbaar." schreeuwt Rianne uit "En eerlijk is eerlijk, veertien jaar is geen leeftijd om moeder te worden. Maar het is niet anders, dit kind moet geboren worden. Ik voel in mijn hele lichaam dat hij de levens van vele mensen kan veranderen." Als Liesbeth haar mond weer open doet om antwoord te geven gaat de deurbel. "Even open doen hoor" zegt ze. De kreet van Rianne "Niet doen!!" komt te laat want drie seconden later wordt ze al tegen haar zin achter in een laadruimte gedrukt. De Volkswagen Transporter van het Mentrum Crisisteam rijdt met een noodgang weg. Liesbeth kan niets anders doen dan kijken hoe het rode busje de hoek om scheurt. Wetende dat de vrucht van Rianne's schoot nooit zijn taak zal kunnen vervullen.

'Als Maria en Jozef Nederlanders waren geweest'

Geschreven door Maarten Laarhoven